سازوکار انتخابات آمریکا؛ از رای مردم تا رای الکترال چرا شانس بایدن برای پیروزی در انتخابات بیشتر از ترامپ است؟

به گزارش تیم علمی، براساس میانگین نظرسنجی RCP، بایدن با 8.8 درصد اختلاف از ترامپ جلوتر است.

سازوکار انتخابات آمریکا؛ از رای مردم تا رای الکترال چرا شانس بایدن برای پیروزی در انتخابات بیشتر از ترامپ است؟

تیم علمی؛ حسین هوشمند- پنجاه و نهمین انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در 3 نوامبر (13 آبان) برگزار می گردد. در این انتخابات جو بایدن از حزب دموکرات با دونالد ترامپ از حزب جمهوری خواه رقابت خواهد نمود. در این مقاله سعی خواهیم کرد به ساز و کار انتخابات آمریکا اشاره کنیم و این ابهام که انتخاب رئیس جمهور در آمریکا غیر مستقیم است و توسط مردم انجام نمی گردد را شرح دهیم.

ساز و کار انتخابات

در سیستم حزبی آمریکا دو حزب دموکرات و جمهوری خواه به عنوان مهمترین، عظیمترین و سازماندهی شده ترین احزاب، نقش اساسی را ایفا می نمایند. از یک سال و نیم قبل از انتخابات، یعنی تابستان سال قبل، کاندیداهای مختلف دو حزب برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری اعلام آمادگی می نمایند. آنها با تشکیل کمیته های آنالیز و انجام یک سخنرانی عمومی، نامزدی شان را رسماً اعلام می نمایند.

کاندیداها پس از ورود رسمی به رقابت ها مهمترین کاری که پیش رو دارند، جمع آوری یاری های اقتصادی و معرفی خودشان به مردم است. مهمترین عامل تاثیرگذار بر مردم و معرفی کاندیداها، تبلیغات است که موثرترین آن تبلیغات تلویزیونی است. برای انجام این گونه تبلیغات هم احتیاج به پول است که از حامیان اقتصادی تامین می گردد.

این حامیان اقتصادی می توانند ثروتمندان، لابی ها، شرکت های عظیم و مردم عادی باشند. مردم عادی می توانند با یاری های خرد خود همانند 5 دلار و 10 دلار به نامزد مورد علاقه شان یاری اقتصادی نمایند. این که هر کاندیدایی میزان یاری های اقتصادی خردش، که از سوی مردم تامین می گردد، درصد بیشتری از منابع اقتصادی اش را تشکیل دهد، نتیجه مثبتی دارد و نشان دهنده مردمی و محبوب بودن آن فرد است.

پس از مشخص شدن کاندیداهای دو حزب در جریان انتخابات مقدماتی، براساس قانون اساسی، انتخابات نهایی ریاست جمهوری در دومین سه شنبه ماه نوامبر انجام می گردد. در این روز رای دهندگان به کاندیدای دموکرات و معاونش و یا به کاندیدای جمهوری خواه و معاونش رای می دهند. البته همواره کاندیداهای مستقل از احزاب کوچک هم در انتخابات حضور دارند ولی چندان تاثیر گذار نیستند. چون این احزاب سازماندهی و قدرت دو حزب اصلی را ندارند. البته موانعی هم پیش روی فعالیت آنها وجود دارد.

ذکر این نکته لازم است که در ادوار مختلفی از انتخابات، کاندیداهای مستقلی وجود داشتند که حضورشان تاثیرگذار بوده است. از جمله راس پرو در انتخابات 1992، رالف نیدر در انتخابات 2000 و جیل استاین در انتخابات 2016. پرو با کسب 19 میلیون رای که بیشتر آنها از پایگاه رای دهنده جورج بوش پدر بود مانع از پیروزی وی در برابر بیل کلینتون شد. نیدر هم با کسب حدود 8 میلیون رای عاملی مهم در شکست ال گور در مقابل جورج دبلیو بوش بود. استاین با کسب 1.5 میلیون رای در سراسر کشور، یکی از دلایل شکست کلینتون در مقابل ترامپ به ویژه در ایالت های میشیگان، پنسیلوانیا و ویسکانسین بود.

رای الکترال

برخلاف باور عمومی، مردم به صورت مستقیم رئیس جمهور آمریکا را انتخاب می نمایند و این مسئله که الکترال کالج ها و نه مردم، رئیس جمهور را مشخص می نمایند، تفسیر اشتباهی است. برای تشریح این موضوع باید به ساختار انتخابات اشاره کنیم.

در انتخابات نهایی هر یک از ایالت ها براساس جمعیتشان دارای الکترال کالج (Electoral College) یا هیئت انتخاباتی هستند. کالیفرنیا به عنوان پرجمعیت ترین ایالت 55 الکترال کالج و ایالت کم جمعیتی همچون داکوتای شاقتصادی 3 الکترال کالج دارد. این الکترال کالج ها به مثابه امتیاز هستند. یعنی هر کاندیدایی که به مجموع 270 الکترال کالج یا امتیاز دست پیدا کند در انتخابات پیروز می گردد. عدد 270 نصف به علاوه یک مجموع 538 الکترال کالجی است که در 50 ایالت به اضافه منطقه کلمبیا (دی.سی) که واشینگتن، پایتخت در آن واقع شده است.

این ترکیب 538 هم از 435 عضو مجلس نمایندگان، 100 عضو مجلس سنا و 3 الکترال کالج منطقه کلمبیا، به دست آمده است. به طور مثال داکوتای شاقتصادی به این دلیل 3 الکترال کالج دارد که همانند تمام ایالت ها، دو سناتور دارد و به خاطر کم جمعیت بودن، 1 نماینده در مجلس نمایندگان دارد. به همین صورت کالیفرنیا هم 53 نماینده و دو سناتور دارد که مجموعاً 55 الکترال کالج دارد.

در این تصویر تعداد آرای الکترال هر ایالت را مشاهده می کنید، ایالت های پرجمعیت کالیفرنیا، تگزاس، نیویورک، فلوریدا، پنسیلوانیا و ایلینوی بیشترین آرای الکترال را دارند.

این الکترال کالج ها تشریفاتی و نمادین هستند و این رای مردم است که مشخص می نماید برنده هر ایالت تمام آرای الکترال کالج آن را به دست بیاورد و کاندیدا با کسب این امتیازها می تواند در انتخابات پیروز گردد. فرد پیروز در هر ایالت، تمام آرای الکترال کالج یا امتیاز آن ایالت را کسب می نماید. به طور مثال کلینتون با پیروزی در ایالت کالیفرنیا، تمام 55 الکترال کالج آن را کسب کرد و هیچ الکترالی از این ایالت به ترامپ نرسید. و متقابلاً ترامپ با پیروزی در تگزاس تمام 38 رای الکترال این ایالت را کسب کرد.

این درحالی است که در انتخابات مقدماتی دو حزب، متناسب با رای هر کاندیدا، آرای الکترال یا همان دلگیت ها بین آنها تقسیم می شد. این مهمترین انتقادی است که به شیوه قرن هجدهمی انتخابات آمریکا وارد می گردد. اگر میزان اختصاص آرای الکترال ایالت ها متناسب با آرای دو کاندیدا باشد، آن وقت نتیجه به دست آمده در الکترال کالج هم عادلانه تر خواهد شد. در طول سالیان مختلف درخواست هایی هم برای تغییر سیستم برنده همه آرای الکترال را کسب می نماید مطرح شده است ولی برای این منظور باید قانون اساسی تغییر کند که احتیاج به همکاری میان دو حزب و موافقت کنگره دارد.

این روش انتخاباتی در قرن هجدهم که هیچ کشور اروپایی انتخابات ریاست جمهوری نداشت، روشی پیشرو محسوب می شد. (در آن دوره فقط بریتانیا انتخابات داشت که آن هم به خاطر پارلمانی بودن سیستم متفاوتی داشت). البته در آن موقع به خاطر شرایط خاص آمریکا از جمله اعطای نقش بیشتر به ایالت های کوچک و یا ایالت های جنوبی این روش مشخص شده بود. همچنین در آن موقع الکترال کالج ها بیشتر نقش حقیقی داشتند و همانند امروز نبود که نقشی تشریفاتی دارند و به ندرت می توانند چیزی غیر از رای مردم ایالت را منعکس نمایند.

البته در همین روش استثنائاتی همانند انتخابات جنجالی سال 2016، 2000، 1824، 1876 و 1888 رخ می دهد که کاندیدای پیروز آرای مردمی را واگذار می نماید، ولی به خاطر کسب آرای الکترال بیشتر برنده انتخابات می گردد. دلیل وقوع این امر نزدیک بودن آرا در برخی ایالت ها و قانون برنده همه آرای الکترال را کسب می نماید است. به طور مثال کلینتون با وجود کسب چندین میلیون رای در تگزاس، هیچ رای الکترالی از این ایالت کسب نمی نماید و ترامپ هم با چند میلیون رای در کالیفرنیا نتوانست رای الکترال از این ایالت بگیرد.

اگر آرای الکترال متناسب با آرای مردمی توزیع می شد یعنی کلینتون متناسب با رای مردمی اش در تگزاس می توانست رای الکترال هم از این ایالت به دست بیاورد، هیچ وقت کاندیدایی با وجود شکست در آرای مردمی به خاطر پیروزی در آرای الکترال، پیروز انتخابات نمی شد.

نظرسنجی

در نظرسنجی های این هفته بایدن همچنان از ترامپ جلوتر است. براساس میانگین نظرسنجی RCP، بایدن با 8.8 درصد اختلاف از ترامپ جلوتر است.

براساس میانگین نظرسنجی های نیت سیلور هم بایدن با 9.6 درصد اختلاف از ترامپ پیشی گرفته است.

روزشمار

122 روز تا انتخابات

200 روز تا مراسم تحلیف دولت جدید

کارشناس آمریکا

-

بیشتر بخوانید؛

منبع: عصر ایران
انتشار: 13 شهریور 1399 بروزرسانی: 13 شهریور 1399 گردآورنده: sctm.ir شناسه مطلب: 1159

به "سازوکار انتخابات آمریکا؛ از رای مردم تا رای الکترال چرا شانس بایدن برای پیروزی در انتخابات بیشتر از ترامپ است؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "سازوکار انتخابات آمریکا؛ از رای مردم تا رای الکترال چرا شانس بایدن برای پیروزی در انتخابات بیشتر از ترامپ است؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید